Door Angely van Cooten

9 oktober 2006:

Het is stil hier in huis, op één na zijn alle pups vertrokken. Ze gaan samen met hun nieuwe eigenaren de wereld verder ontdekken.

Gelukkig krijgen we al telefoontjes van hoe het met de pupjes gaat. De eerste nacht brengen ze allemaal erg goed door, ze zijn al bijna zindelijk en ze slapen de hele nacht door zonder te piepen. We zijn zo trots op ze, wat een kanjers!

Bart is als eerste gegaan, daarna Zeus toen Ukkie en vandaag is Donja met haar baasjes meegegaan.

Sini blijft nog even hier, zij krijgt straks haar rabies enting en dan mag ze na 30 dagen vliegen naar Curacao. Wat een wereldreis gaat zij maken. Maar in Curaçao wacht er al een doggenvriendje op haar. Misschien gaan we de stamboom wel brengen………..

24 september 2006:

Alle pups hebben een nieuw baasje, het is weer gelukt om hele enthousiaste mensen te krijgen voor onze pupjes.

Voor hen gaat de tijd heel langzaam en wij maar roepen ach “voor je het weet zijn ze 10 weken” maar dat begint nu wel erg dichtbij te komen.

Gelukkig blijft er 1 teefje nog wat langer, zij gaat in Curacao wonen en moet voor haar entingen nog even wachten tot ze mag vliegen, dan zijn wij niet in 1 keer puploos.

Wij zijn al 2 keer met ze met de auto naar het bos geweest, spannend voor ze.

Ook zijn de 2 teefjes mee naar school geweest. Volgende week zijn de reutjes aan de beurt, ze vinden het erg leuk, al die kinderhandjes die hen aaien.

Ze zijn natuurlijk steeds langer wakker en ze slopen steeds meer en dan zijn we soms heel blij met ze als ze liggen te slapen, vandaar wat foto’s van ze als ze slapen onder deze verslagjes.

16 september 2006:

De pups zijn afgelopen week geënt en gechipt en de controleur van de NDDC is geweest. Wat me weer opviel is dat de reutjes piepten als ze geprikt werden en de teefjes hoor je niet.

Omdat ze nu hun eerste enting hebben gehad mogen ze mee een stukje wandelen. Gelukkig waren Marielle en haar moeder (pupkopers) hier en konden ze meehelpen. De pups denken volgens mij dat de wereld ophoudt bij ons hek.

Vooral het reutje met het bruine bandje vond het allemaal erg spannend, maar het is gelukt. Met het zweet op onze rug kwamen we weer thuis. De pups hadden weer heel wat te verwerken, auto’s, andere mensen, andere honden die stonden te blaffen en allemaal andere luchtjes.

4 september 2006:

De pups komen nu wat vaker buiten en ze vinden dat erg leuk.
Chiena, Ozzy en Shuka, onze jongste doggen, vinden de pups helemaal geweldig en zijn super voorzichtig en willen heel voorzichtig met ze spelen,de pups lopen onder hen door en zij blijven staan of tillen heel langzaam hun poten op.
Als ik zie hoe die 3 met elkaar spelen! Dat gaat soms zo hard dat we onszelf soms in veiligheid moeten brengen. Dan vind ik het geweldig van ze hoe voorzichtig ze met de pupjes zijn.

Tom en Diego, onze herders, vinden de pups verschrikkelijk en gaan op de meest vreemde plekken in huis liggen om ze maar niet tegen te komen. Over een paar weken zijn ze er vast weer aan gewend en hoeven onze stoere herders niet meer te vluchten.

De pups zijn nu ‘s avonds in de kamer, dus de televisie kan uit. Wat zijn ze toch leuk. Geweldig als ze proberen aan de dekens te trekken die op de matrassen liggen, waar dan ook nog een dog op ligt! Echt heel leuk om te zien.

28 augustus 2006:

De pups zijn al een paar keer buiten geweest, dit vonden ze erg leuk. Ze liepen heel stoer rond en gingen op ontdekkingstocht.

Ze eten nu ook 2 keer per dag pap. Kyon vindt het niet zo erg leuk meer als ze drinken, ze hebben ook behoorlijke scherpe tandjes.

Ze beginnen erg leuk met elkaar te spelen.

Met de pups en Kyon gaat het nog steeds heel goed

De pups groeien enorm hard en beginnen te lopen en te spelen. Ze staan nog wel wankel op hun pootjes. Ze wegen nu allemaal boven de 2 kilo. Ze beginnen ons al te herkennen.

We hebben kranten in de werpkist gelegd en ze plassen en poepen hier al op, kortom ze zijn al bijna zindelijk. Ze zijn ook zo slim!

De pups groeien enorm hard. Toen ze 6 dagen oud waren ,waren ze al ruim verdubbeld in hun geboortegewicht. Het zijn heel tevreden pupjes en Kyon is heel voorzichtig met ze en ze verzorgt ze heel goed.

Vandaag hebben we gezien dat hun oogjes opengaan, dat is zo leuk. Voor we het weten lopen ze door de werpkist te rennen.

Op maandag 31 juli werd Kyon heel onrustig, ze had weeën. Nou wat ons betreft kon het beginnen, wij waren er klaar voor en reuze benieuwd hoeveel pups er geboren zouden worden

Uiteindelijk kwam de eerste pup om kwart over 10, hij was dood en wat we ook probeerden we kregen hem niet aan de gang.

Toen hebben we besloten om een keizersnee te laten doen.We waren rond 11 uur bij de dierenarts, daar werden 5 pupjes geboren het was inmiddels na 12 uur, vandaar dat ze zijn geboren op 1 augustus

De laatste die eruit werd gehaald zou als eerste geboren worden en was nauwelijks nog in leven, maar Veronica was er weer bij en die zette alles op alles om hem te redden en nadat de dierenarts hem gespoten had met iets begon hij al heel snel zelf te ademen.

Als ze zelf waren geboren had deze het zeker niet gered, dus we waren het er allemaal over eens dat we de juiste beslissing hadden genomen.

Kyon doet het heel erg goed. Het is nu 2 dagen later dat ik dit schrijf en ze eet weer goed. Ze is erg zorgzaam voor haar pupjes en ze wil nauwelijks naar buiten om even te plassen.

De pupjes groeien ook al en zijn erg tevreden.