GINN " Stichting Greyhounds In Nood Nederland "
Met dank aan Anita Pennings voor de foto's
Dat is de stichting waar ik vrijwilligers werk voor doe .
Over mijzelf: Ik (Angely van Cooten) ben adoptieconsulent voor de Regio Overijssel. Verder vang ik wel eens een hond op en probeer ik ieder jaar een keer naar Spanje te gaan om daadwerkelijk de honden daar te helpen. Als het kan nemen we ook honden mee naar Nederland.
Ik zal niet verder uitweiden over wat de stichting doet want ik hoop dat ieder die dit leest een kijkje neemt op de website van GINN
Ervaringen en gebeurtenissen die we onderweg meemaakten.
Op een aantal foto’s op onze website
ziet U een galgo (een Spaanse greyhound ). Onze doggen accepteren
deze opvangers altijd heel goed, zo ook onze Tom. Tom is een Duitse Herder
met nog maar 1 oog. Spaanse mannen die zich verveelden, besloten op een
dag, Tom achter hun jeep te binden en te gaan rijden. Toen ze dachten
dat hij dood was hebben ze hem losgemaakt en laten liggen. Een bouwvakker,
die alles had gezien, is naar Tom gegaan en constateerde dat hij nog niet
dood was. Hij heeft Tom mee naar zijn huis genomen en hem verzorgd. Zijn
achterpoten waren gebroken en zijn rechteroog was hij kwijt. Hij had een
vreselijke grote diepe wond van het touw rond zijn nek. Tom kwam via via
op de mailinglist van GINN terecht, met de vraag wie hem wilde opvangen.
Ik was heel erg aangedaan en had diep medelijden met deze hond die ik
nog nooit had gezien. Heel graag wilde ik hem verzorgen en zo is hij bij
ons gekomen. Wij hadden al besloten, als het zou gaan met de andere honden,
dat we Tom zouden adopteren. Ik kan U vertellen dat er haast geen lievere
hond bestaat danTom. Sinds een paar maanden rent hij, als hij de kans
krijgt, achter jeeps aan.
Dan blaft hij naar deze auto’s! En gelijk heeft ie.
Afgelopen jaar zijn wij weer naar Spanje geweest. Met wij bedoel ik Anita Pennings (adoptieconsulent GINN regio Gelderland), en met Lucia en haar man Chris, als vrijwilligers. Deze keer hadden wij besloten een aantal asiels af te gaan om zelf te kijken hoe het daar was. We brachten er spullen heen en ervaarden hoe de situatie daar is. We zijn nu nog beter in staat de mensen hier voor te lichten, over wat er zich daar allemaal afspeeld.
Eerst zijn wij naar scooby gegaan we nemen altijd spullen mee zoals voer schoonmaakmiddelen medicijnen benches manden en andere dingen waarvan wij denken dat ze die goed kunnen gebruiken en wat wij kunnen verzamelen. Er zitten bij scooby vaak zo’n 450 honden het grootste deel zijn galgos nog nooit heb ik er een dog gezien. Vanuit scooby zijn wij met Fermin hij is de voorzitter van scooby en spreekt goed engels naar Barcelona gereden. Daar moesten we greyhounds van de renbaan ophalen .Dat was het meest indrukwekende wat we deze reis meegemaakt hebben . De greyhounds zijn van eigenaren maar worden gehouden op de kennels van de renbaan daar worden ze verzorgd door oudere mannen. De honden wonen in hokken van beton 1 bij 1 meter. Twee soms drie keer per week gingen ze naar de renbaan. Twee keer per dag mogen ze 15 minuten naar buiten ze krijgen heel slecht voer maar energierijk zodat ze heel hard kunnen rennen .Ze hebben geen mand of kleedje. De honden die wij meekregen hadden allemaal kapotte gebroken tenen artrose en oogbeschadigingen van het opspattende zand en veel kale plekken 1 had er een heel dik oog. Wij verstonden die mensen niet maar we vonden ze niet aardig hoe kun je nou zo met honden omgaan. Wij mochten daar niet in de kennels, niet filmen en geen foto’s maken. Toen alle honden ingeladen waren en wij wegreden hadden een soort opgelucht gevoel we hadden er 30 “gered” maar er zaten er nog 600!!!!! Opeens besefte ik dat onze Cloudje daar ook vandaan kwam
Poeh er moet nog veel veranderd worden in Spanje wat betreft het dierenwelzijn.
2 foto’s van het transport van Barcelona naar SCOOBY. Greyhound op de foto rechts had een heel blauw en dik ook. Dit is in Nederland later verwijderd.
Toen we weer bij scooby waren hadden we er weer 1400 km opzitten slapen en de volgende dag gingen we richting het zuiden. Daar zijn we naar PAWS gegaan een asiel die op veel kleine schaal werkt maar waar het heel mooi is veel vrijwilligers heeft haast allemaal Engelsen die daar wonen. Daar kwamen wij Donja tegen een galgopup die op straat was gevonden besloten werd na overleg met GINN dat wij de pup mee zouden nemen en dat zij bij mij in opvang kwam en zo een goed adres voor haar zouden vinden .Dat was weer superleuk zet 4 hondengekken bij een pup. We hebben haar meegesmokkeld onder de jassen een hotel in echt spannend ze kreeg in no-time een socialisatie ze was supermakkelijk in de auto ze ging bijna altijd braaf liggen slapen we waren met 2 busjes dus ging ze om en om dat was ook leuke afleiding voor de bijrijders
Donja heeft een supergoed adres gekregen een gouden mandje zoals wij dat noemen .
Donja tijdens een wandeling
Bij Paws werden we ook weer met onze neus op de ellende gedrukt iets waar hun bijna dagelijks mee te maken hebben er werd een moederhond gevonden met 9 pups. Besloten werd 2 pups bij de moeder te laten de engelse mensen die hun gevonden hadden hebben er 1 meegenomen de rest van de pups is geeuthanaseert ze waren 2 weken oud. Een aantal weken later is de moeder met de 2 pups hier bij ons in opvang gekomen allen hebben een gouden mandje gevonden
Links de pups en rechts de pointermamma.
Dit is een huisje die we tegen kwamen tijdens een wandeling bij PAF. De honden lagen aan de ketting naast het huis.
Van daaruit zijn we weer naar scooby gegaan waar we nog een paar dagen konden helpen Chris is erg handig dus die bouwt kattenverblijven afdaken boven kennels en nog veel meer.
Wij ruimen poep schrobben kennels en scheren honden dat is altijd wat ik moet doen maar Anita en Lucia zijn reuzehandig en hadden vorig jaar het scheren snel onder de knie De Spaanse honden zijn zo braaf , ze komen voor het eerst in hun leven op tafel en wij staan meteen met soms 2 tondeuses te gelijk te scheren er is er nooit 1 die bijt of lelijk doet ze zijn gewoon dankbaar voor dat kleine beetje aandacht na het scheren wat altijd een hele klus is de vachten zijn meestal zo vervilt en vol zand doen we ze in bad.
Vaak blijven de honden in de “trimsalon” liggen. Zo gezellig vinden ze het terwijl de meeste Nederlandse honden niet weten hoe snel ze weg moeten komen. We hebben ongeveer 40 honden mee terug genomen naar Nederland alle honden zijn inmiddels geplaatst en maken het goed. Heel leuk is het om te zien hoe het met deze honden gaat en hoe ze steeds meer vertrouwen krijgen in de mensen
Ruim 5000 km hebben we gereden en het was het meer dan waard.
De honden op deze 2 foto’s zijn allemaal mee terug gegaan naar Nederland.
Soms zeggen mensen waarom halen jullie al die honden naar Nederland de asiels zitten hier al zo vol. Er zijn een aantal asiels die graag honden uit Spanje opnemen omdat ze makkelijk zijn en goed plaatsbaar.De honden die hier in Nederland in het asiel zitten hebben het 1000 keer beter dan de honden in Spanje hier krijgen ze eten en een schoon hok. Er zijn jagers die hun galgos 1 keer per week een zak oud brood te eten geven hun visie dan hebben ze honger en jagen ze beter. Het verhaal van Tom staat helaas ook niet op zichzelf hij is echt niet de enige die achter een auto is gesleept. Wij hebben genoeg “bewijs”gezien van de martelingen en ik ben ervan overtuigd dat we moeten blijven vechten voor betere dierenrechten......